Vanaf die dag wilde ze nooit meer naar school

Main Image

 

Ze is vier jaar en loopt verwachtingsvol het klaslokaal binnen. Alle kindjes zitten netjes in de kring, ze kijkt om zich heen. Ze ziet dat er een stoeltje vrij is en loopt er wat timide naartoe. Te laat. Een grote kleuter gaat lachend op die stoel zitten. Lichtelijk in paniek kijkt ze rond. Opeens is ze zich ervan bewust dat ze nu midden in de kring staat en iedereen naar haar kijkt.

 

Ze kauwt op de boord van haar t-shirt, de koude natte plek voelt ze plakken in haar nek. De juf komt gelukkig naar haar toegelopen. Ze gaat door haar knieën en zegt heel vriendelijk dat ze wel een stoeltje voor haar gaat halen. Als de juf de klas uitloopt, roept de grote kleuter dat ze wel op zijn plek mag zitten. Hij staat lachend op. Stapje voor stapje loopt ze naar de vrije stoel. Ondertussen zoekt ze oogcontact met de grote kleuter die triomfantelijk naar haar kijkt. Wat aarzelend gaat ze zitten. Ze voelt de harde stoel onder zich en net als ze haar spieren wil ontspannen.....gaat de grote kleuter bovenop haar zitten! Ze kan niet meer bewegen en de grote kleuter schaterlacht van plezier.

Denk je nou echt dat er hier plek voor jou is? Jij bent veel te klein!

Natuurlijk grijpt de juf in als ze de klas binnenkomt. Ze troost het meisje dat meteen naar huis toe wil. Vanaf die dag wil ze nooit meer naar school. Wat haar ouders en school ook proberen.

'Er is geen plek voor mij', herhaalt ze keer op keer.

 

'Is er plek voor jou?', vraag ik de moeder van dit meisje die mij ietwat verbaasd aankijkt. Haar eerste reactie is dat er natuurlijk plek voor haar is. Dan is ze even stil en denkt na. Ze vertelt over haar werk. Haar leidinggevende was vertrokken en zij hoopte al een tijdje op die functie. Ze solliciteerde aarzelend, het zag er allemaal erg gunstig voor haar uit. Dat werd zelfs uitgesproken in het sollicitatiegesprek. Opeens, als donderslag bij heldere hemel namen ze een oudere man (die afkomstig was uit een totaal ander bedrijf) aan als haar leidinggevende. Professioneel als ze is, probeerde ze met deze nieuwe situatie om te gaan. Het enthousiasme wat ze eerder had om naar haar werk te gaan was tot onder het nulpunt gedaald.

Ze wilde het liefste weg daar. Maar haar zelfvertrouwen had een flinke deuk opgelopen en ze durfde niet goed meer te solliciteren.

 

'Dus iemand zat opeens op de plek die jij graag wilde, waarvan je dacht dat die vrij was?'

Het kwartje viel. Dit is precies wat haar dochtertje is overkomen in de klas. Die wilde niet meer naar school en zij niet meer naar haar werk.

 

Deze moeder ging samen met mij aan de slag. Wat bleek? Ze had van kleins af aan al veel moeite om haar plek in te nemen. Door de duidelijke boodschap van haar dochter, had het nu eindelijk prioriteit gekregen. Een paar maanden later solliciteert ze vol zelfvertrouwen op een nog hogere positie binnen hetzelfde bedrijf.

En haar dochtertje? Die loopt nu met haar eigen stoeltje vol zelfvertrouwen de klas in.

 

Deze casus is gebaseerd op een 1-op-1 traject uit mijn praktijk. Ik laat ouders in deze trajecten helder zien welke spiegel hun kind ze voorhoudt. Ik begeleid ze vervolgens in hun persoonlijke ontwikkeling op dat specifieke punt zodat het kind mee in ontwikkeling kan komen.

Zo maak ik gezinnen gelukkiger.

Wil je dit zelf ervaren? In een vrijblijvend gesprek bespreek ik graag met je op welke manier ik jou en jouw kind verder kan helpen: marga@margamaaktgezinnengelukkiger.nl